Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πράγματα που με εκνευρίζουν. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πράγματα που με εκνευρίζουν. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 5 Οκτωβρίου 2014

Ιαπωνική μόδα Μέρος 1ο: Μωρή λωλή λολίτα

Τσα! Σας έλειψα ατιμούτσικα; Η αλήθεια είναι ότι είμαι πολύ απασχολημένη αυτό τον καιρό (υπερωρίες κτλ.) που όταν γυρνάω σπίτι και έχω λίγο χρόνο το μόνο που κάνω είναι να χαζεύω. ΑΛΛΑ επειδή αυτό το ΣΚ δεν έκανα κάτι ιδιαίτερο και επειδή σήμερα Κυριακή βρέχει όλη μέρα και δε μπορώ να βγω... Γράφω! Είσαι σαν ο καιρός να μου είπε "Πολύ το άργησες! Κάτσε μέσα σήμερα! *αρχίζει βροχή*" Εντάξει λοιπόν καιρέ! Αυτό θα κάνω!

Στο σημερινό μας ποστ θα μιλήσουμε λίγο για ιαπωνική μόδα. Ρούχα κτλ. Όσοι δεν ενδιαφέρεστε προσπεράστε το αλλά δεν είναι τόσο βαρετό όσο νομίζετε γιατί η ιαπωνική μόδα είναι... διαφορετική να το πω... αν τα φοράγαμε αυτά στην Ελλάδα θα μας πέρναγαν για καρνάβαλους να το πω... Θα το πω! Σε αυτή τη χώρα όλα τα καλά χωράνε! Φυσικά όχι στις εταιρείες. Εκεί ντύνεσαι πιο βαρετά από ότι και στην Ελλάδα. Βέβαια δε θα φανταζόμουν ποτέ τον εαυτό μου να πηγαίνει στη δουλειά ως...

Λολίτα...

Και πριν οι παιδεραστές κάνουν πάρτι να διευκρινήσω ότι δεν έχει καμία σχέση με το ομώνυμο βιβλίο του Ναμποκόφ. Επίσης ελπίζω να μη διαβάζουν παιδεραστές αυτό το μπλογκ... ヽ(´Д`;)ノ Όταν οι Ιάπωνες μιλάνε για Λολίτα συνήθως εννοούν αυτό...


Εμπρός; Όχι δεν είμαι 13! Ανώμαλε!

Είναι μια γυναικεία κατά κύριο λόγο μόδα εμπνευσμένη από τα παιδικά ρούχα της Βικτωριανής εποχής. Ίσως γι αυτό λέγεται Λολίτα; Αλλά αφού το ομώνυμο βιβλίο βγήκε το 1955. Μου μυρίζει κλασική περίπτωση Ιαπωνίας που παίρνει έναν όρο αγγλικής προέλευσης και του αλλάζει τα φώτα. Smart εδώ π.χ. δε σημαίνει έξυπνος αλλά αδύνατος. Ότι να ναι! Πίσω στο θέμα μας! Γιατί υπάρχει άραγε αυτή η μόδα που είναι λίγο πολύ απαρχαιωμένη με τα δικά μας στάνταρ; Μπορώ να σκεφτώ δύο λόγους.

1. Οι Ιάπωνες είναι ως γνωστόν κολλημένοι με το παρελθόν και έχουν μια αδυναμία στα παλιά, κλασικά και χαριτωμένα πράγματα. Και τι πιο παλιό, κλασικό και χαριτωμένο από τα παιδικά ρούχα της Βικτωριανής εποχής; Με μια πιο μοντέρνα νότα φυσικά και φορεμένα από ενήλικες. Γιατί εδώ στην Ιαπωνία δε φοβόμαστε να φορέσουμε ότι μας γουστάρει και δε μας νοιάζει ότι και να μας πουν! Γιατί δε μας τη λένε! Στα μούτρα σας παλιοελληνάρες που θα μου την πείτε επειδή έβαλα λουλούδια στα μαλλιά! Καγκουροπίθηκοι! ><

2. Ο λόγος που δίνεται ως βασική ύπαρξη αυτής της μόδας είναι ως επανάσταση στα ολοένα και πιο προκλητικά ρούχα που έκαναν την εμφάνιση τους από τη Δύση. Τη δεκαετία του 80 που εμφανίστηκε βασικά αυτή η μόδα, τα ρούχα και το στυλ είχαν αρχίσει να αναδεικνύουν το σεξ απίλ των γυναικών και φυσικά αυτό δεν άρεσε σε όλες. Πολλές από τις γυναίκες που υιοθέτησαν το στυλ αρχικά δε γούσταραν να περπατάνε στο δρόμο και να τις παρενοχλούν οπότε ήθελαν να φοράνε ότι τις κάλυπτε περισσότερα και ταυτόχρονα τις έκανε να μοιάζουν με απλησίαστε πορσελάνινες κούκλες. 
Οπότε με λίγα λόγια είναι ένας περίεργος τύπος φεμινισμού. Όπως έχω ξαναπεί όλα στην Ιαπωνία είναι περίεργα, τι περιμένατε; Δυστυχώς για τις φεμινίστριες που θέλουν να μην τραβάνε τα αντρικά βλέμματα υπάρχουν αρκετοί άντρες που βρίσκουν αυτή τη μόδα άκρως σέξι. Βασικά αγαπητές γυναίκες και ένα σακί πατάτας να φοράγαμε το ίδιο σέξι θα μας έβρισκαν οπότε φορέστε ότι σας γουστάρει! Δε λειτουργεί ως απωθητικό. Επιστροφή στις λολίτες όμως.

Η μόδα έχει κάποιους βασικούς κανόνες αλλά φυσικά όπως είπε και ο Τζακ Σπάροου είναι απλά... ενδείξεις. Και έτσι οι περισσότερες Γιαπωνέζες δε σκάνε να είναι πάντα στην εντέλεια. Σε αντίθεση με τις ξένες λολίτες. Θεέ μου η ξένη κοινότητα είναι άθλια! Μια ζωή κατακρίνουν και θέλουν να ακολουθείς τους κανόνες 100% αλλιώς δε σε δέχονται! Και φυσικά άπειρο μαλλιοτράβηγμα και δράμα. Σύχναζα παλιότερα σε αυτές τις κοινότητες και τα όσα είδε με έκαναν να αντιπαθώ τις ξένες λολίτες. Επειδή αγαπητές μου φοράτε μια άγνωστη σχετικά μόδα από την Ιαπωνία δε σας κάνει αρχόντισσες του Σύμπαντος. Και αυτό σας το λέει μια κοντέσσα... Αφού λοιπόν γκρίνιαξα για την ξένη κοινότητα (Όποιος γουστάρει τρολιές και κατινιές ας πιάσει ένα πακέτο ποπ κορν και ας διαβάσει το  http://behind-the-bows.livejournal.com/ που είναι βασικά η ανώνυμη κοινότητα όπου οι λολίτες βγάζουν τα μάτια τους. Πηγαίντε! Δε θα σας κατακρίνω! Αφού και εγώ τη διαβάζω!) ας επιστρέψουμε λίγο στους βασικούς κανόνες:

1. Η φούστα ή το φόρεμα πρέπει να φτάνουν ή να περνάνε τα γόνατα. Αυτό κάνει τη μόδα απαγορευτική για όσες είναι πάνω από 1.70 γιατί οι ιαπωνικές μάρκες φτιάχνουν ρούχα για κοντές/μέτριες στο ύψος. Επίσης αν έχεις βυζιά... ετοιμάσου για πόνο. Κάτι ξέρω...

2. Κάλτσες, κάλτσες, κάλτες! Ποτέ γυμνό πόδι! Είναι σκανδαλιστικό! Ο αστράγαλος να φαίνεται; Απαπαπα!

3. Τα φορέματα θέλουν ένα έξτρα ΠΟΥΦ! και όχι το είδος που κάνει όλους να βγαίνουν από το δωμάτιο αφού έχεις φάει ένα γενναιόδωρο πιάτο φασολάδες. Εννοώ τα petticoats που στα ελληνικά λέγονται... μισοφόρια; Κάτι λάθος μου κάνεις Γκουγκλ... Τα pettis είναι αυτες οι φούστες που είναι συνήθως φτιαγμένες από τούλι και μπαίνουν κάτω από το φόρεμα σου για να το φουσκώσουν. Στην Ελλάδα τα φόραγαν πριν κάτι δεκαετίες. Εδώ τα φοράνε οι λολίτες.

4. Μαλλιά και μακιγιάζ στην εντέλεια. Εντάξει πες ότι έχεις όλα τα ρούχα τέλεια και ωραία. Και βγαίνεις με το λιγδόμαλλο και την τσίμπλα στο μάτι. Ε εντάξει. Σου αξίζει να στην πουν. Αφού έκανες την προσπάθεια καλό μου πήγαινε μέχρι τέλος! Σε αυτό συμφωνώ. Καλύτερα περιποιημένος στο πρόσωπο και λέτσος στα ρούχα παρά το αντίθετο!

Με λίγα λόγια για να γίνεις λολίτα πρέπει να αφιερώσεις χρόνο και φυσικά... χρήμα! Οι πιο γνωστές μάρκες με ρούχα λολίτα είναι και πανάκριβες και ένα φόρεμα μπορεί να κοστίζει από 150-300+ ευρώ. Αλλά είναι όλα χειροποίητα και με μεγάλη προσοχή στη λεπτομέρεια. Το λέω γιατί έχω αυθεντικά ρούχα λολίτα και είναι πολύ καλή ποιότητα (μη ρωτάτε πόσα έσκασα να τα πάρω)...
Οι γνωστές αυτές μάρκες είναι: Angelic Pretty, Baby the Stars Shine Bright (and Alice and the Pirates), Moi-Meme-Moittie, Atelier Pierrot, Metamorphoze, Mary Magdalene, Innocent World, Juliette et  Justine etc.
Και φυσικά όπως κάθε καλή μόδα που σέβεται τον εαυτό της υπάρχουν πολλά διαφορετικά στυλ να διαλέξει κανείς και φυσικά οι φαν των διάφορων στυλ όπως πάντα μαλλιοτραβιούνται ποιο είναι το καλύτερο. Έτσι έχουμε:

1. Gothic Lolita: Εμπνευσμένα από τη γοτθική τάση στη μόδα (σταυροί, νεκροταφεία, καμπάνες, νεκροκεφαλές και μαύρη δαντέλα). Οι αυθεντικοί Γκοθάδες δε παίρνουν τις Γκόθικ Λολίτες σοβαρά και οι Γκόθικ Λολίτες μάλλον τους φοβούνται. Αφού παραείναι χαριτωμένες για να φαίνονται τρομακτικές/επιβλητικές.

Θα πιω το αίμα σου την Πανσέληνο. ΤΙ ΕΝΝΟΕΙΣ ΔΕ ΜΕ ΦΟΒΑΣΑΙ; 
ウワァァ-----。゚(゚´Д`゚)゚。-----ン!


2. Sweet Lolita: Εμπνευσμένο από παιδικά και ζαχαροπλαστικά μοτίβα όπως είναι τα αλογάκια, τα αρκουδάκια, τα μακαρόν, τα γλειφιτζούρια και οι τσαγιέρες. Ομολογώ ότι πέραν κάποιων σχεδίων, δε θα μπορούσα ποτέ να φορέσω Sweet γιατί παθαίνω ζάχαρο και μόνο που το βλέπω. Να σημειώσω ότι τα μαύρα μαλλιά δεν πάνε σε αυτό το στυλ. Αν έχεις μαλλιά άνιμε πάλι είσαι ευπρόσδεκτος!

Καλημέρα σας! Θα θέλαμε πολυ να μας πάρετε στα σοβαρά αλλά δε βοηθάμε και πολύ τον εαυτό μας. Θα μας βρείτε στη Χαρατζούκου να τσακίζουμε κρέπες σε ασορτί χρώματα!

3. Pirate Lolita: Το προσωπικό αγαπημένο μου στυλ! Είναι μια παραλλαγή του Γκόθικ με πειρατικά μοτίβα που περιλαμβάνει καπέλα εποχής, καλύμματα για τα μάτια, σεντούκια και τζάκετ καπετάνιου. Το μόνο που λείπει είναι το πλοίο. Τζακ! Έλα πάρε με να βρούμε θησαυρούς! (Συγχωρέστε με! Έχω αδυναμία στους πειρατές!)


But why is the rum gone? 

4. Classic Lolita: To κλασικό και αγαπημένο στυλ με το οποίο ξεκίνησε η Λολίτα. Πιο απλά και κομψά φορέματα και μοτίβα που μπορούν να φορεθούν και σε εκδηλώσεις. Πολλοί υποστηρίζουν ότι αυτό το στυλ έχει πεθάνει αλλά βρίσκει εκφραστές και σε πιο μέινστρημ μάρκες.


Ότι και να λέτε εσείς του Sweet εμείς πάμε παντού! 

5. Ouji/Kodona: Αγάπη και λατρεία! Είναι το αντρικό αντίστοιχο της λολίτα και μπορεί να φορεθεί και από άντρες και από γυναίκες. Φυσικά εμπνευσμένο από τα αγορίστικα ρούχα περιλαμβάνει υμίψηλα καπέλα, κοντά παντελόνια/σορτσάκια, φράκα και κεντητά πουκάμισα. 


Ομολογώ ότι έχω αδυναμία σε αυτό το στυλ. Ευτυχώς που κατά κύριο λόγο το φοράνε κοπέλες γιατί αν το φόραγε κανά χαριτωμένο αγόρι...

6.Steampunk Lolita: Ειδική μνεία σε αυτό το στυλ που επίσης αγαπώ ως φαν της Steampunk κουλτούρας. Είναι σχετικά καινούργιο και φυσικά έχει ως κύρια μοτίβα γρανάζια, μονόκλ, goggles, μικρά σακίδια, ημίψηλα και μηχανήματα. Αν είχα λεφτά και χώρο θα είχα μια ντουλάπα με τέτοια ρούχα. 


-Το ζέπελιν φεύγει στις 5. Ας ελπίσουμε ότι δε θα μας επιτεθούν πάλι Αεροπειρατές. 
- Μα τα γρανάζια του Δία! Τον είδες το μηχανικό δράκο;

Αχ! Αφήστε με στις φαντασιώσεις μου!!! 

Φυσικά υπάρχουν πολλά περισσότερα στυλ αλλά δε μπορώ να γράψω για όλα οπότε βολευτείτε με μια αναφορά: Punk Lolita (δε νομίζω ότι ξέρει τους Sex Pistols όμως), Ero Lolita (η σέξι πλευρά της Λολίτα), Guro Lolita (η ζόμπι πλευρά;), Country Lolita (από το Νασβιλ έρχομαι και την κορυφή κανέλα), Wa Lolita (Λολίτα με κιμονό βασικά γιατί αν δε παινέψεις το σπίτι σου...), Casual Lolita (για τις μέρες που βαριέσαι να βάλεις το γιγάντιο φιόγκο) etc.

Σε γενικές γραμμές είναι μια ενδιαφέρουσα, εντυπωσιακή και διαφορετική μόδα και φυσικά δε πάει με την Ελληνική νοοτροπία καθόλου αν και έχω βγει Εξάρχεια φορώντας το Pirate Lolita φόρεμα μου. Παρακαλώ πολύ όποια κοπέλα έχει τσαγανό να ντυθεί λολίτα και να βγει έτσι στην Παραλιακή. Και να το τραβήξει βίντεο! Πληρώνω να δω αντιδράσεις κλαρινογαμπρών και λοιπών βλαχαδερών! Αυτά από εμένα! Θα τα πούμε ξανά!!

Παρασκευή 5 Σεπτεμβρίου 2014

ΙΑΠΩΝΙΚΕΣ ΧΕΣΤΡΕΣ 101

Γεια σας; Με ξεχάσατε κιόλας ατιμούτσικα; Ελπίζω πως όχι γιατί επανήλθα με ένα φλέγον ζήτημα που είμαι σίγουρη πως βασανίζει όλους σας. Σας βασανίζει τόσο πολύ που δε μπορείτε να κοιμηθείτε τα βράδια. Το ξέρω, το ξέρω... Και αυτό το ζήτημα είναι...*drumroll*

ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΤΟΥΑΛΕΤΕΣ ΣΤΗΝ ΙΑΠΩΝΙΑ;;;;

Είδατε; Το ήξερα ότι σας έκαιγε να μάθετε! Κι αυτό γιατί οι τουαλέτες στην Ιαπωνία δεν είναι συνηθισμένες τουαλέτες κυρίες και κύριοι! ΟΧΙ! (Εκτός από αυτή στο σπίτι μου. Πιο νορμάλ πεθαίνεις αλλά τέσπα...) Είναι σα κάποιος να πήγε στο Σταρ Τρεκ, να ξερίζωσε το πιλοτήριο του Έντερπραϊζ και να είπε "Ωραίο αυτό! Τι να το κάνω; Τι να το κάνω; Α! Το βρήκα! Θα το κάνω χέστρα!"

Και έτσι κυρίες και κύριοι γεννήθηκαν οι μοντέρνες Ιαπωνικές τουαλέτες. Γιατί του Ιάπωνα δε του φτάνει  να πηγαίνει να κάθεται και να χέζει έτσι απλά. Πρέπει να κάθεται και να χέζει και να έχει και κάποιον να του σκουπίζει τον κώλο με το συμπάθειο. Α! Και για να έχουμε οπτική επαφή, μια τυπική ιαπωνική χέστρα είναι κάπως έτσι: 


Αν κοιτάξετε καλύτερα θα δείτε και το κουμπί διακτινισμού κάπου εκεί πέρα... (Πηγή Εικόνας)

Για να εξηγηθούμε, πας να χέσεις οκ; Και ρε παιδί μου δεν είσαι και στα καλύτερα σου. Τι να σου κανει το χαρτάκι τώρα; Θα χαλάσεις όλο το ρολό; Όχι! Πατάς το κουμπί που είναι σα συντριβανάκι και το νεράκι αναλαμβάνει να κάνει όλη τη βρωμοδουλειά. ΤΟ ΠΙΑΣΑΤΕ; ΒΡΩΜΟΔΟΥΛΕΙΑ; Οχι; ): 
Έχει και μπιντέ για όσους νοσταλγούν το παλιό αυτό κλασικό εξοπλισμό μπάνιου που συνήθως πιο πολύ χρησίμευε στο να πετάς τα άπλυτα παρά σε οτιδήποτε όλο. 

Επιπλέον, αν βρε παιδί μου έχεις φάει κάτι βρωμερό, ας πούμε κίμτσι, και η τουαλέτα μυρίζει σαν άστεγος στην Ομόνοια... ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ! Με ένα απλό κουμπί βγαίνει τόσο αποσμητικό που μπορείς να βάλεις και εσύ και να μοσχομυρίζεις στο επόμενο ραντεβού σου!

Τώρα αν είναι χειμώνας και το ντελικάτο κωλαράκι σου δεν αντέχει το κρύο. ΠΑΛΙ ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ!! Η ΑΜΑΝ Τελεσόπινγκ έχει τη λύση! Εεε εννοώ η τουαλέτα! Με ένα κουμπάκι πάλι το κάθισμα ζεσταίνεται τόσο πολύ που νομίζεις ότι το ζέσταινε όλη μέρα κάποιος που είχε φάει πολύ, μα πολύ κίμτσι. Σόρρι για το μένταλ.

Και φτάνουμε στη μια και μοναδική λειτουργία που με εξοργίζει ως ανθρώπινο ον. ΤΟ ΚΟΥΜΠΑΚΙ ΗΧΟΥ! Το οποίο χρησιμοποιούν μόνο οι γυναίκες! Για να το κάνω πιο λιανά... Οι γυναίκες εδώ πέρα ντρέπονται να τις ακούς να κατουράνε και πατάνε ένα κουμπάκι που είτε κάνει τον ήχο από το καζανάκι είτε βγάζει μουσικούλα. Και ερωτώ. ΓΙΑΤΙ: Το κατούρημα είναι μια απόλυτα φυσική ανάγκη, γιατί να ντρέπεσαι να το κάνεις; Αρνούμαι να πέσω στην παγίδα τους!

Για την ακρίβεια... Στην εταιρεία μου γράφουμε αναφορά και κάθε μέρα αν έχουμε κάτι για το οποίο μετανιώνουμε το αναφέρουμε και αυτο. Ε... Μια φορά έπεσα στην παγίδα και πάτησα το κωλοκουμπάκι. Και μετά σκεφτόμου πολύ σοβαρά να το γράψω στην αναφορά ως κάτι που μετάνιωσα. Δεν το έκανα αλλά ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ! Με ακούτε Γιαπωνέζες; Δε με νοιάζει αν με θεωρείτε γουρούνα! Θα κατουράω όπως θέλω! ΑΜΑ ΠΙΑ!

Βέβαια μια φορά το σατανικό κουμπάκι με έπιασε εξ απροόπτου στην ύπουλη παγίδα του. Βασικά βρέθηκα σε μια τουαλέτα που έκανε αυτόματα θόρυβο! Και την ποστάρω για τις ομοϊδεάτισσες μου ώστε να την αποφύγουν αν τυχόν βρεθούν στο Τόκιο το μέλλον. Ορίστε ο ένοχος κυρίες και κύριοι!


Μη με κοιτάς έτσι! Ξέρεις τι έκανες!

Αυτή η συγκεκριμένη τουαλέτα βρίσκεται στο πολυκατάστημα Σιμπούγια 109 (νιώστε με λίγο και διαβάστε το ως εκατόν εννιά) στον έκτο όροφο. Μόλις πας να κάτσεις κάνει το θόρυβο. Και σε ερωτώ τουαλέτα! Με ποιο δικαίωμα μου στερείς τη χαρά να κατουρήσω φυσικά; Ε; ΜΟΥ ΛΕΣ; Μπήκες στη μαύρη λίστα.

Κατά τ' άλλα αγαπώ τις φουτουριστικές Ιαπωνικές τουαλέτες. Ειδικά αν σκεφτεί κανείς ότι οι παραδοσιακές τους μοιάζουν με τις τούρκικες. Εμ, τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα το αυτόματο της Σιμπούγια παρά η τρύπα στο χώμα. Πάντως είναι πόρωση έχω να πω. Έχω και αγαπημένη κιόλας! Βρίσκεται στο κτίριο που δουλεύω αυτή την εποχή, στον 21ο όροφο. Πρώτη αριστερά με το που μπαίνεις!


Μα κοιτάχτε την! Λέω να της κάνω σελίδα στο Φέισμπουκ! Ποια είναι η πιο όμορφη τουαλέτα στον κόσμο; Εσύ είσαι! Εσύ! 

Πάει αποτρελάθηκα! Μη με ξεσυνερίζεστε έχω φάει ένα μικρούτσικο πολιτισμικό σοκ εδώ πέρα.
Τέλος πάντων... Αυτό το ποστ το αφιερώνω στην πολυαγαπημένη μου ξαδέρφη Βάνα που αγαπά τις ιαπωνικές χέστρες και αναγνωρίζει την αξία τους! Αυτά από μένα για απόψε! Θα τα πούμε την επόμενη φορά αρκεί να βρω καλό θέμα. Για προτείνετε τίποτα!